Woordenwisseling - uitwisseling van woorden?
Een onenigheid waarbij een heftige woordenwisseling plaatsvindt is in veel gevallen beter dan het alsmaar opsparen en laten sudderen van irritaties. Onuitgesproken irritaties kunnen leiden tot langdurig wederzijds onbegrip. Je kunt dan steeds minder van elkaar hebben en gaat elkaar negeren om ruzie te voorkomen. Er worden dan helemaal geen woorden meer uitgewisseld en zo'n stilzwijgen is weinig bevorderlijk voor je relatie.
Van zwijgen naar schreeuwen
Het contact wordt oppervlakkiger; dit is vaak niet zichtbaar maar wel voelbaar. We spreken dan van een latent of sluimerend conflict. Dit kan lang voortduren, maar soms is er dan toch een druppel die de emmer doet overlopen. Er vindt dan een confrontatie plaats. Omdat de gevoelens te lang zijn opgekropt is de ruzie die dan ontstaat vaak van zeer emotionele aard. Er wordt gesproken met stemverheffing en zelfs geschreeuwd. Er is dan woordenwisseling, maar hoewel we dezelfde taal spreken, verstaan we elkaar niet meer. Is dit niet de oorsprong van het woord Babylonische spraakverwarring?
Ruzie als doel op zich
De taal die gesproken wordt is niet alleen onverstaanbaar vanwege het volume, maar vaak ook onsamenhangend. Omdat er daarbij ook allerlei oude koeien uit de sloot gehaald worden, weet niemand meer waar het eigenlijk over gaat. De strijd gaat echter al snel niet meer over de oorspronkelijke aanleiding. Het wordt een strijd die alleen nog gaat om het gelijk en om de winst. De woorden worden slechts gekozen om de ander te overtroeven. Dit kan met zoveel emoties gepaard gaan dat er een blokkade van het logisch denken optreedt. Ieder kan naar eigen idee nog maar één kant op en daardoor zit elke mogelijke onderhandeling muurvast.
Tijd voor een woorden-wisseling
Als de meningsvorming tussen twee mensen polariseert, lijkt het opeens of er geen alternatieven voorhanden zijn. Als de individuele ideeën te veel uiteenlopen, kan dat effect hebben op de onderlinge verhoudingen op dat moment. Mogelijk gaat dit gepaard met een heleboel stress, waardoor er nog meer verstarring in het denken optreedt. Wacht dus niet te lang met het uitspreken van je irritaties, maar zorg er wel voor dat het een dialoog is in plaats van een scheldpartij waarbij niemand meer luistert. Laat je woordenwisseling dus ook echt een woorden-wisseling zijn.
Meer lezen:
Het brein in gevecht
Wat levert ruzie je op?
De kunst van het relativeren
De verkeersorganisatie 3VO ergert zich al lange tijd aan de agressie in het verkeer. Als een weggebruiker wordt afgesneden door een andere verkeersdeelnemer of er wordt geen voorrang gegeven, roept dat niet in verhouding staande emoties op. Tikken op het voorhoofd, tonen van de middelvinger en dreigen met gebalde vuisten zijn de geëigende manieren om de ander bewust te maken van zijn stommiteit, want zelf ben je natuurlijk niet fout. 
